امیر اطهر سهیلی:
نباید برای ثبت روایتهای بحران منتظر بودجه و مجوز بمانیم
رویداد «روایت وطن» با نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و مستند با محوریت مسائل اجتماعی و ملی و برگزاری نشست تخصصی «فیلمسازی برای وطن» برگزار شد؛ رویدادی که بخشی از ظرفیت سینما را برای ثبت روایتهای انسانی و اجتماعی به نمایش گذاشت.
به گزارش روزنامه «صبح امروز » در این رویداد، دو فیلم «پنجره» و «روایت کیانا» از آثار امیر اطهر سهیلی نیز به نمایش درآمد و این فیلمساز در ادامه، درباره تجربه روایت حادثه میناب و چالشهای ثبت روایتهای انسانی این حادثه سخن گفت.
امیر اطهر سهیلی در این نشست با اشاره به تجربه فیلمسازی خود در مواجهه با حادثه میناب، بر ضرورت ثبت سریع روایت خانوادههای قربانیان تأکید کرد و گفت: «نباید منتظر بودجه و حمایت بمانیم؛ روایتها در همین فاصله از دست میروند.»
سهیلی با تأکید بر اینکه هر یک از قربانیان، روایتی مستقل و انسانی دارند، اظهار کرد: مواجهه با چنین حوادثی نباید تنها در قالب آمار و اعداد خلاصه شود؛ چراکه پشت هر قربانی، یک خانواده، یک زندگی و مجموعهای از خاطرات و تجربههای منحصربهفرد قرار دارد که با گذشت زمان ممکن است دیگر امکان ثبت آنها وجود نداشته باشد.
این فیلمساز همچنین روایتهای خام و دستاول خانوادهها را از مهمترین منابع برای مستندسازی دانست و اعتمادسازی با سوژه را یکی از مراحل اساسی این فرآیند عنوان کرد. به گفته او، فیلمساز باید پیش از روشن کردن دوربین، سوژه را بشناسد، با فضای زندگی او ارتباط برقرار کند و درک درستی از تجربهای که قرار است روایت شود به دست آورد.
سهیلی در بخش دیگری از این نشست بر پرهیز از شعارزدگی و سانتیمانتالیسم در روایت حوادث تأکید کرد و گفت: «خود واقعیت به اندازه کافی دردناک است.» او افزود که در مواجهه با چنین سوژههایی، افزودن عناصر نمایشی و دراماتیک غیرضروری میتواند به جای تقویت اثر، از قدرت واقعیت و تجربه زیسته افراد بکاهد.
وی همچنین با اشاره به تجربه فیلمسازان جوان، ایده و شناخت درست سوژه را مهمتر از تجهیزات دانست و تأکید کرد که برای ساخت یک اثر مؤثر، الزاماً به امکانات گرانقیمت نیاز نیست؛ بلکه ایده، انتخاب سوژه و شیوه ورود درست به آن اهمیت بیشتری دارد.
سهیلی در ادامه، کار گروهی و حضور نیروهای متخصص در فرآیند تولید را ضروری دانست و گفت تقسیم درست مسئولیتها و حضور نیروهایی مانند مدیر تولید، به فیلمساز اجازه میدهد تمرکز خود را بر روایت، ارتباط با سوژه و کیفیت اثر حفظ کند.
رویداد «روایت وطن» در کنار نمایش آثار، با برگزاری نشست «فیلمسازی برای وطن» تلاش کرد تجربه فیلمسازان در مواجهه با بحران و مسئولیت سینما در ثبت روایتهای انسانی را مورد توجه قرار دهد؛ روایتی که به اعتقاد سهیلی، اگر بهموقع ثبت نشود، بخشی از جزئیات و حقیقت آن برای همیشه از دست خواهد رفت.
