«حمایت از کالای ایرانی» قطب‌نمای حرکت مردم و مسئولین

غلامحسین شافعی، رئیس پارلمان بخش خصوصی کشور طی یادداشتی در راستای شعار سال پیرامون حمایت از کالای ایرانی، بر ضرورت توجه دوجانبه مردم و مسوولان به الزامات تحقق این هدف تاکید کرده است.

مشروح این یادداشت بدین شرح است:

نامگذاری سال‌ها قرار است به عنوان قطب‌نما مسیر حرکت را برای مسوولان مشخص کند و مردم را نیز به عنوان همراه در این مسیر و همچنین مطالبه‌گر قرار دهد.

بررسی روند نامگذاری سال‌ها که سابقه‌ای 20 ساله دارد، نشان می‌دهد که بیش از نیمی از این سال‌ها با عنوان‌هایی مرتبط با اقتصاد مزین شده است. مسائل اقتصادی بیش از یک دهه بوده که به صورت پی در پی از سوی عالی‌ترین مقام کشور مورد تاکید قرار می‌گیرد.

از سال 1387 که سال با نام «نوآوری و شکوفایی» نامگذاری شد تا کنون که عنوان «حمایت از کالای ایرانی» برای سال پیش رو انتخاب شده است، همواره اقتصاد، محور کلام رهبری و مورد تاکید مقامات عالی کشور بوده است. سال گذشته اقتصاد مقاومتی با محوریت تولید و اشتغال به عنوان شعار سال برگزیده شد و در سال جاری حمایت از کالای ایرانی به عنوان وظیفه ای برای مردم و مسوولین در نظر گرفته شده است.

این عناوین بزرگ که هدفی متعالی در مسیر توسعه را دنبال می کند باید به عنوان نقشه راه از سوی مسئولین رده های مختلف کشور مورد توجه قرار گیرد. باید قبول کنیم که در سال های گذشته نتوانسته ایم به اهداف مورد نظر نزدیک شویم.

حال که نامی متعالی برای سال پیش داریم و حمایت از کالای ایرانی به عنوان هدف عالی کشور پیش روی مردم و مسوولان قرار دارد، باید فرصت را مغتنم بشماریم و اجازه ندهیم این سال با حسرت به پایان برسد. حمایت از کالای ایرانی به معنی حمایت از تولید ملی هم در بخش عرضه و هم در بخش تقاضا است. وقتی هم مسوولان و هم مردم خطاب قرار می گیرند به مفهوم آن است که باید در هر جایگاهی به دنبال این هدف متعالی بود.

مردم به عنوان مصرف کننده که بخش تقاضا در اقتصاد را به دوش می‌کشند، با حساسیت در انتخاب و خرید کالای ایرانی می‌توانند به اشتغال‌زایی برای هموطنان خود بپردازند. از سوی دیگر می‌دانیم که تقویت بخش تقاضا نیاز به تقویت در بخش عرضه دارد. این تقویت نه فقط در کمیت بلکه در کیفیت تولید باید نمایان شود تا خریدار کالای ایرانی با احساس رضایت نسبت به خرید خود، از تداوم در این مسیر دلسرد نشود. وقتی از تولید رقابت پذیر سخن می‌گوییم و سال ها است که از آن به عنوان هدف متعالی در تولید ملی یاد می‌کنیم، به این مفهوم است که کالای ایرانی هم از نظر کیفیت و هم از نظر قیمت قابل رقابت با انواع خارجی باشد. در این صورت مصرف‌کننده نیز با نگاه حمایت از کالای ایرانی، تولید داخل را برای خرید انتخاب خواهد کرد.

در بخش عرضه، نقش مسوولان پررنگ‌تر است آن‌ها باید زمینه را برای رسیدن به تولید رقابت‌پذیر مهیا کنند. بخش خصوصی به عنوان اقتصادگردانان کشور آمادگی دارند نقش خود را در رقابت پذیر کردن تولید ایرانی ایفا کنند اما در این مسیر نیاز به همراهی قانون‌گذاران، سیاست‌گذاران و مجریان، احساس می‌شود.

نظام حکمرانی برای رسیدن به این هدف باید ابزار و لوازم کافی را مهیا سازد. هر سه قوه مقننه، قضاییه و مجریه در این راه وظایفی دارند که در صورت پایبند بودن به آن می‌توان انتظار شکوفایی در تولید را داشت. حذف مقررات زائد و دست و پاگیر، اجرای دقیق قانون بهبود محیط کسب و کار و عمل به مواد قانون رفع موانع تولید رقابت‌پذیر، می‌تواند گام بزرگی از سوی سیاست‌گذاران برای حمایت از کالای ایرانی باشد.

با رقابت‌پذیر شدن تولید می توان به تقویت بازارهای صادراتی نیز امیدوار بود. با توجه به مزیت‌های بالای تولید در ایران از جمله انرژی ارزان و وجود نیروی متخصص، می‌توان حضوری قدرتمندتر در بازار بزرگ اطراف ایران و حتی مسیرهای دورتر را به عنوان مقصد کالای ایرانی در نظر گرفت تا درون‌زایی و برون‌گرایی در اقتصاد معنای واقعی خود را پیدا کند.

image_print
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *